2 kwietnia na całym świecie obchodzony jest Światowy Dzień Świadomości Autyzmu, ustanowiony przez Organizację Narodów Zjednoczonych. Tego dnia rozpoczynają się również obchody światowego Miesiąca Świadomości Autyzmu. Twórcy tego dnia chcieli przede wszystkim skierować uwagę społeczeństwa na potrzeby osób z autyzmem oraz umożliwić im lepszy dostęp do terapii. Symbolem dnia została żarówka, a kolorem przewodnim stał się niebieski. Dlatego właśnie podczas obchodów tego święta, budynki na całym świecie zostają podświetlone na niebiesko. 

                     

MAM AUTYZM

ANALIZUJĘ JĘZYK FORMALNIE    NIE LUBIĘ WIELU ZAPACHÓW    ŚWIATŁO SPRAWIA MI BÓL     HAŁAS BARDZO MI PRZESZKADZA    LUBIĘ PROGRAMOWAĆ    CZASEM PODSKAKUJĘ I MACHAM RĘKAMI    CZĘSTO SIĘ ZŁOSZCZĘ    NIE DOSTRZEGAM UKRYTYCH ZNACZEŃ    ZWRACAM UWAGĘ NA SZCZEGÓŁY    NIE LUBIĘ PATRZEĆ W TWOJE OCZY    CZĘSTO BAWIĘ SIĘ SAM    NIE ROZMAWIAM Z DZIEĆMI    W MOIM POKOJU NIC NIE MOŻE BYĆ PRZESTAWIONE BEZ MOJEJ WIEDZY    SCHABOWEGO ZJEM TYLKO POKROJONEGO W RÓWNĄ KOSTKĘ     NIE LUBIĘ ZMIAN

 

To tylko kilka wybranych cech, które charakteryzują osoby z autyzmem. Do pozostałych należą: niestandardowa zabawa zabawkami, trudności w budowaniu relacji z innymi, nieadekwatny śmiech lub płacz, nadaktywność lub pasywność, brak mowy lub trudności z mówieniem i in. Autyzm nie jest chorobą. Jest zaburzeniem, które dotyka wszystkich sfer rozwoju człowieka. Osoby dotknięte tym zaburzeniem mogą być wybitnie zdolne ale nie zawsze tak jest. Czasami zrozumienie najprostszych zadań sprawia im ogromny problem

Nigdy nie spotkamy dwóch takich samych osób. Tak samo jest z osobami ze spektrum autyzmu. Każda z nich jest inna, każda ma swoja historię, swoje wady i zalety.  Nie oceniaj nie krytykuj, nie wyśmiewaj, lecz dostrzeż, zrozum i pomóż.

Razem Może żyć się nam lepiej!

 

Opracowały: Zuzanna Pławiak, Anna Serafin

 

  1. ORGANIZACJA I HIGIENA MIEJSCA PRACY

Każdemu dziecku należy zapewnić w domu stałe miejsce do pracy, kącik, w którym mogłoby ono przechowywać swoje książki, zeszyty i przybory szkolne. Stół i krzesło powinny być dostosowane do wymiarów ciała ucznia. W "kąciku pracy" ucznia musi panować ład i porządek, czystość i estetyka. Dla zdrowia dziecka i wydajności jego pracy bardzo ważne jest oddychanie świeżym powietrzem. Należy wobec tego przyzwyczajać dzieci, aby przed rozpoczęciem pracy przewietrzały pokój (nie wietrzyć podczas pracy – dźwięki dochodzące z zewnątrz mogą rozpraszać dziecko). Samodzielna praca ucznia wymaga wysiłku umysłowego oraz napięcia woli i skupienia uwagi, w związku z czym nawet najlepiej zorganizowany "kącik pracy" i przestrzeganie zasad higieny nie przyczynią się same do podniesienia wydajności pracy ucznia, jeśli otoczenie domowe nie zapewni mu ciszy niezbędnej do nauki. Gwar w otoczeniu dziecka odrabiającego lekcje rozprasza uwagę, a niekiedy wręcz uniemożliwia mu skupienie uwagi i przygotowanie zadanej pracy. Dziecko w młodszym wieku szkolnym ma słabo wyrobioną koncentrację uwagi i jeżeli ją zakłócimy trudno mu się będzie na nowo wdrożyć do pracy.  

 

  1. PLAN DNIA UCZNIA

Duży wpływ na wyniki nauki domowej wywiera dzienny rozkład zajęć domowych ucznia. Jak wykazują badania, jedną z przyczyn niechęci do nauki oraz nieefektywnej nauki jest rozluźnienie dyscypliny i nieracjonalne wykorzystanie czasu. Z wielu przeróżnych zajęć uczniowie nie potrafią wybrać tego, co potrzebne, a odrzucić czynności drugorzędnych, nie mają oni odpowiednich nawyków pracy, które umożliwiłyby im pogodzenie obowiązków szkolnych i rodzinnych z wypoczynkiem i rozrywką. Z tego powodu szkolne i domowe obowiązki ucznia wymagają starannego uporządkowania.

 Pora nauki powinna być stała, co zazwyczaj ułatwia adaptację do pracy i zapobiega szkodliwemu pośpiechowi. Najodpowiedniejszą porą do nauki zdalnej są godziny dopołudniowe, przy czym najlepiej, aby dziecko rozpoczynało naukę o stałej porze, około godziny 8.00 - 9.00.


  1. PRZEBIEG NAUKI DOMOWEJ

Przed przystąpieniem do nauki uczeń powinien wykonać pewne czynności wstępne: przewietrzyć pokój, pobrać i przejrzeć zlecone przez nauczycieli zadania i terminy ich wykonania, ustalić kolejność ich wykonania, przygotować i we właściwym porządku rozmieścić na stole potrzebne książki, zeszyty i przybory do pisania, rozplanować pracę w czasie i dopiero wówczas rozpocząć pracę nad wykonaniem tych zadań.

Uczeń, przystępując do nauki, powinien zabierać się do najtrudniejszych i najważniejszych zadań. Zadania trudniejsze powinien przeplatać łatwiejszymi, pisemne-ustnymi. Zadane ćwiczenia należy wykonać w tym samym dniu, w którym uczeń czytał przygotowane przez nauczycieli materiały.

Rodzic w miarę możliwości powinien czuwać nad prawidłowym przebiegiem pracy swego dziecka. Jeżeli dziecko nie potrafi zrozumieć danych treści, należy tak pokierować jego myśleniem, aby naprowadzić na prawidłową drogę, udzielić wskazówek. Nie należy podawać gotowych rozwiązań.

W trakcie nauki domowej potrzebny jest odpoczynek, wskazane są krótkie przerwy, ale muszą być stosowane w odpowiednim momencie. Niech dziecko zakończy rozpoczętą pracę lub dojdzie do jakiegoś punktu i wtedy może zrobić sobie przerwę. Narastające zmęczenie zmniejsza koncentrację dziecka. Przerwy pozwalają na uporządkowanie przeczytanych informacji i powiązanie ich w logiczną całość. Przerwy w trakcie nauki nie mogą jednak być zbyt długie (10-15min.), aby dziecko nie zapomniało przez ten czas, czego się nauczyło. Z drugiej zaś strony nie należy zbyt długo uczyć się bez przerwy, gdyż zmęczenie powoduje gorsze i mniej trwałe przyswajanie wiadomości.
Wieczorem, a zwłaszcza późną nocą uczeń pracuje ze wzmożonym wysiłkiem. Czas potrzebny na przyswojenie koniecznego materiału wydłuża się wskutek wadliwej pracy komórek mózgowych uczącego się.


  1. POMOC W NAUCE

Pomoc rodziców powinna zasadniczo polegać na dopilnowaniu, aby dziecko uczyło się o ustalonej porze dnia oraz aby wiedziało, czego ma się uczyć. Jeśli jest to możliwe, dobrze jest wspólnie z dzieckiem ustalić plan wykonania zadań, a następnie kontrolować, czy dziecko ten plan realizuje, w tym czy pamięta o robieniu sobie przerw.  Jeśli jednak uczeń nie rozumie czegoś lub mimo czynionych prób nie może sobie poradzić z jakimś zagadnieniem, trzeba mu pomóc. Nie należy jednak spieszyć się od razu z gotowym wyjaśnieniem, lecz raczej pokierować za pomocą pytań i poleceń jego rozumowaniem, czasem wskazać odpowiednią lekturę albo naprowadzić na właściwą drogę, tak aby uczeń sam znalazł rozwiązanie. Obowiązuje tu ogólna zasada wychowywania tak, aby dziecko nie szło na łatwiznę, lecz aby było wdrażane do podejmowania wysiłku oraz aby budziło i rozwijało w sobie inicjatywę, pomysłowość i samodzielność. Zasadę zaś dość często spotykanego wyręczania dziecka w jego pracy przez rodziców należy zastąpić zwyczajem odsyłania go do źródeł wiadomości. Jeśli dziecko zasadniczo nie ma problemów z nauką i jest samodzielne wystarczy kontrola wykonanej pracy (dobrze żeby samo poprosiło o sprawdzenie – to jego „interes”).

Nie należy szczędzić dziecku pochwał za dobrze wykonaną pracę. Wystrzegać się trzeba natomiast rygorystycznych nakazów i gróźb. Zbytni rygor i despotyczne dyrygowanie dzieckiem hamuje rozwój jego samodzielności, utrudniając mu tym samym naukę. Jednocześnie należy pogodzić się z tym, że dziecko nie pojmuje nauki jako najciekawszego i najprzyjemniejszego spędzania czasu. Rodzic powinien mu wytłumaczyć, że chociaż nauka nie jest tak przyjemna jak gry komputerowe, jest jego obowiązkiem, a dodatkowo jest konieczna dla jego dalszego rozwoju.

Komfortowe warunki domowe nie zapewnią dziecku sukcesu w nauce, jeżeli rodzice są obojętni lub mają lekceważący stosunek do szkoły, nauczycieli czy nauki dziecka. Dzieciom w młodszym wieku szkolnym pomoc rodziców w odrabianiu prac domowych daje poczucie bezpieczeństwa, radości, zadowolenia, kształtuje się ogromna więź uczuciowa. Dziecko wyrastające w atmosferze miłości, poszanowania dla nauki i wysiłku w nauce utwierdzi się w przekonaniu, że nauka jest ważna i potrzebna. Rodzic poprzez zainteresowanie nauką dziecka, kontrole, rozmowy, objaśnianie problemów, wyrabia stosunek systematyczności, pilność i sumienność. Pozytywne nastawienie, mówienie o nauce spokojnie i z entuzjazmem wpływa na efektywność wyników w nauce.


mgr Joanna Mucha - psycholog

 

 

14 lutego 2020 r. dzieci z naszej szkoły odbyły spotkanie z pielęgniarką - Panią Rozalią Gałką, które miało na celu przygotować uczniów do bezpiecznego spędzania czasu wolnego oraz nauczyć, jak chronić się przed różnymi niebezpieczeństwami. Szczególną uwagę pielęgniarka zwróciła na zasady higieny (prawidłowego mycia rąk, higieny jamy ustnej), zasady postępowania podczas wypadków, przypomniała dzieciom numery alarmowe oraz zasady wzywania pomocy. Uczniowie mieli okazję nauczyć się jak zabezpieczyć ranę, wykonać opatrunek i jak postępować w przypadku złamania. Pielęgniarka podkreśliła również znaczenie zdrowego odżywiania i zachęciła wszystkich, aby odeszły chociaż na chwilę od komputerów i aktywnie spędzały czas wolny na świeżym powietrzu.

W ramach obchodów Dnia Bezpiecznego Internetu gościliśmy w naszej szkole bibliotekarkę z Gminnej Biblioteki Publicznej w Gwoźdźcu - Panią Ewę Dąbal. Przeprowadziła zajęcia z dziećmi, jak bezpiecznie i rozsądnie korzystać z zasobów internetowych. Uczniowie z zainteresowaniem obejrzeli filmy edukacyjne z projektu sieciaki.pl. Przeczytane zostały także historyjki, które zobrazowały najczęściej występujące w Internecie zagrożenia. Wskazywaliśmy właściwe sposoby reagowania w określonej sytuacji. Efektem spotkania był wspólnie opracowany zbiór zasad właściwego zachowania w Internecie w formie plakatu. Ponadto nasz Gość zachęcił dzieci do czytelnictwa, odwiedzania biblioteki i poszukiwania informacji w książkach. DBI to akcja przeprowadzona w naszej szkole mająca na celu uświadomienie dzieciom niebezpieczeństw, jakie czyhają na nie w dzisiejszych czasach. Dlatego też ta inicjatywa została przedłużona na kolejne dni.